Bakteria Narine: co to jest i czy Narum i Narine to to samo?

Narine to szczep Lactobacillus z depozytu INMIA 9602 w Armenii. Sprawdzamy, czym różni się od marki Narum i co mówi 1 badanie z placebo.

W skrócie

Narine to nazwa szczepu Lactobacillus acidophilus Er-2 317/402, zdeponowanego w armeńskiej kolekcji pod numerem INMIA 9602.

Narum to marka handlowa preparatów z tym szczepem. Produkty Narine i Narex pochodzą od innego producenta.

Analiza 16S rRNA z 2010 r. przypisała kulturę Narine do gatunku L. helveticus; etykiety Narum nadal podają L. acidophilus.

„Zakazana bakteria” to tytuł książki i chwyt marketingowy. Dokumentów potwierdzających jakikolwiek zakaz nie ma.

Bakteria Narine ma w polskim internecie więcej legend niż przypisów. Zebraliśmy to, co da się sprawdzić: numer depozytu, historię izolacji z jej rozbieżnymi datami, listę publikacji z PubMed oraz miejsce, w którym kończy się nauka, a zaczyna marketing. Jeśli mylisz Narum z Narine, tutaj znajdziesz różnicę.

Ważne. Ten tekst ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza ani farmaceuty. Probiotyki Narum są suplementami diety, nie lekami. Jeśli masz chorobę przewlekłą, obniżoną odporność, jesteś w ciąży lub podajesz suplement małemu dziecku, skonsultuj to wcześniej ze specjalistą.

Co to jest bakteria Narine?

Narine to nazwa własna szczepu bakterii kwasu mlekowego, sprzedawanego jako Lactobacillus acidophilus Er-2 317/402 Narine. W publikacjach naukowych spotkasz go też jako „L. acidophilus INMIA 9602 Er 317/402” i „L. acidophilus n.v. Ep 317/402”. INMIA 9602 to numer depozytowy w kolekcji Instytutu Mikrobiologii Narodowej Akademii Nauk Armenii.

Szczep wyizolowano ze smółki, czyli z mikrobioty przewodu pokarmowego zdrowego noworodka. Stoi za tym prof. Lewon Erzinkjan (1906-1991), przez trzydzieści lat kierownik Laboratorium Mikroorganizmów Fermentacyjnych Instytutu Mikrobiologii Akademii Nauk Armeńskiej SRR w Erywaniu.

Data izolacji zależy od źródła. Recenzowana publikacja zespołu Pepoyana z 2018 r. podaje 1963 r., materiały dystrybutorów 1953 lub 1954 r., a armeński producent 1964 r. jako rok rejestracji szczepu. Podobnie z imieniem: publikacja naukowa pisze, że szczep nazwano na cześć córki badacza, a polscy i japońscy dystrybutorzy mówią o wnuczce Narine. Historii o uratowaniu dziewczynki tym szczepem nie potwierdza żadne źródło naukowe.

Historycznie Narine to nie kapsułka, tylko mleko fermentowane i zakwaska. Dystrybutorzy podają, że produkcję przemysłową w Erywańskim Zakładzie Mleczarskim uruchomiono w 1973 r., a w 1966 r. Rada Ministrów Armeńskiej SRR miała podjąć uchwałę o wytwarzaniu mleka Narine dla szpitali dziecięcych. Dokumentów pierwotnych do tych dat nie udało się nam odnaleźć, więc traktuj je jak relację, nie jak fakt rejestrowy.

Dziś w Armenii Narine wytwarza więcej niż jedna firma. Poza VITAWAY LLC z Erywania są to między innymi SPC Armbiotechnology przy Narodowej Akademii Nauk oraz NAREX LLC. Ta wielotorowość jest źródłem połowy zamieszania na polskim rynku.

Mylony bywa też status prawny. W Polsce i w całej Unii preparaty z tym szczepem są suplementami diety, nie lekami. Historyczne armeńskie produkty Narine miały status mleka leczniczo-dietetycznego, ale to inna kategoria i inna epoka. Dokumentu potwierdzającego, że którykolwiek współczesny preparat z Narine jest gdziekolwiek zarejestrowanym lekiem, nie znaleźliśmy.

Lactobacillus acidophilus czy helveticus - jak nazywa się ten szczep dziś?

Tu leży szczegół, który omija niemal cała polska publicystyka o Narine. W 2010 r. zespół Botiny opublikował analizę sekwencji genu 16S rRNA, z której wynika, że kultura „Er 317/402 NARINE”, przez dekady opisywana jako Lactobacillus acidophilus, należy do gatunku Lactobacillus helveticus.

Skutek widać na półce. Konkurencyjna marka Narine, dystrybuowana w Polsce przez Narex, podaje już na etykiecie „Lactobacillus helveticus ER-317/402” z adnotacją, że to ten sam szczep po zmianie klasyfikacji. Produkty Narum nadal deklarują Lactobacillus acidophilus. To rozbieżność w nazwie gatunku, nie dowód, że w kapsułkach jest coś innego.

Do tego doszła duża rewizja nomenklatury z 2020 r. Zheng i współpracownicy podzielili rodzaj Lactobacillus na 25 rodzajów. Zarówno L. acidophilus, jak i L. helveticus w tym rodzaju zostały, więc nazwa rodzajowa się nie zmieniła. Inne znane szczepy owszem: L. rhamnosus to dziś Lacticaseibacillus rhamnosus, a L. reuteri to Limosilactobacillus reuteri.

Praktyczny wniosek: jeśli porównujesz Narine z badaniami innych bakterii, sama nazwa gatunkowa nie wystarcza. Wytyczne WGO z 2023 r. przestrzegają przed łączeniem danych o różnych szczepach probiotycznych bez uzasadnienia, gdy formułuje się na tej podstawie zalecenia. Efekty probiotyków są szczepozależne, a nie gatunkowe.

Czy Narum i Narine to to samo?

Narine to szczep. Narum to marka. Preparaty Narum produkuje VITAWAY LLC z Erywania, a wyłącznym dystrybutorem w Polsce jest Narum Lab sp. z o.o. z Warszawy, spółka zarejestrowana w 2020 r. Sklep marki obchodzi w 2026 r. ósme urodziny Narum, ale to deklaracja sklepu, nie data z rejestru.

  • Narine - nazwa szczepu i historycznych armeńskich produktów mlecznych: zakwaski i mleka fermentowanego.
  • Narum - marka Vitaway: kapsułki, tabletki, saszetki, a także zakwaski do jogurtu.
  • Narex i Narine - polska dystrybucja preparatów innego armeńskiego producenta, z etykietą podającą L. helveticus.

W opiniach na Ceneo trafiają się skargi klientów w stylu „zamówiłam Narine, dostałam Narum, a to nie to samo”. Nazwy są na tyle podobne, że przed zakupem warto spojrzeć na producenta wydrukowanego na opakowaniu, a nie tylko na słowo Narine w nazwie oferty.

Różnią się też formy. Narine w wersji klasycznej to proszek do fermentowania mleka. Narum to przede wszystkim kapsułki, tabletki i saszetki, a zakwaski są w tej linii dodatkiem. Dawki CFU w obu liniach są inne, więc nie da się ich przeliczać jeden do jednego.

Pada też pytanie odwrotne: czy każdy Lactobacillus acidophilus to Narine? Nie. Er-2 317/402 to konkretny szczep z konkretnym numerem depozytowym, a na półkach stoją dziesiątki preparatów opisanych samą nazwą gatunkową. Wytyczne WGO z 2023 r. każą traktować efekty probiotyków jako szczepozależne, więc oznaczenie szczepu na etykiecie to minimum, którego można wymagać od producenta.

Co naprawdę wiadomo z badań o szczepie Narine?

Przeszukaliśmy PubMed pod hasłami „Narine”, „317/402”, „INMIA 9602” oraz nazwiskiem głównego badacza. Stan na wrzesień 2026 r.: 24 pozycje, z czego zdecydowana większość to prace laboratoryjne, badania na zwierzętach albo stare publikacje rosyjskie. Poniżej te, które mówią coś konkretnego.

RokTyp badaniaKto lub ile osóbWynik
1986epidemiologicznenoworodkiProfilaktyka zapalenia kikuta pępowiny preparatem z produktów metabolizmu szczepu; brak liczb w abstrakcie
1989obserwacja bez grupy kontrolnej58 pacjentów z chorobami jelita grubegoPoprawa mikroflory u 96,6 procent; dysbakterioza ustąpiła w 10 dni u 75,8 procent
2010in vitroizolat peptyduAcidocin LCHV aktywny wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym MRSA i Clostridium difficile; stabilny po 90 minutach w 130 st. C
2010analiza 16S rRNAkultura Er 317/402Reklasyfikacja szczepu do gatunku Lactobacillus helveticus
2016in vitromleko modyfikowaneLiofilizat i ekstrakt bezkomórkowy hamowały wzrost Cronobacter sakazakii
2017in vitro192 izolaty E. coli od pacjentówWydłużenie fazy przygotowawczej wzrostu E. coli miesiąc po zakończeniu podawania
2018podwójnie zaślepione, z placebo31 dorosłych z rodzinną gorączką śródziemnomorskąSpadek liczby Candida albicans i enterobakterii w kale; bez zmian w liczbie Lactobacillus i gronkowca złocistego
2019zwierzętaszczury Wistar, 7 dniBrak uszkodzeń DNA nabłonka jelita cienkiego w teście kometowym
2020zwierzętaowce na fermachEliminacja pałeczek Salmonella z mikrobioty jelit
2021badanie u ludzipacjenci z rodzinną gorączką śródziemnomorskąZmiany liczebności Prevotella i punktacji skali depresji, zależne od płci; brak liczb w abstrakcie
2025wstępne danepacjenci z rodzinną gorączką śródziemnomorskąZmiany w obrębie Saccharibacteria; zmiany wystąpiły także po placebo

„Mała liczba pacjentów w tych grupach nie pozwala na formułowanie rozstrzygających wniosków” - Pepoyan i współpracownicy o własnym badaniu, Frontiers in Immunology 2018.

Uczciwy bilans wygląda tak. Badań z randomizacją i grupą placebo: jedno, na 31 osobach z chorobą rzadką. Metaanaliz: zero. Badań z randomizacją na biegunkę poantybiotykową, u dzieci, przy zakażeniu H. pylori, SIBO, IBS, alergiach czy kolonizacji pochwy: zero.

Prawie cała współczesna literatura pochodzi z jednego ośrodka, Armeńskiego Narodowego Uniwersytetu Rolniczego, i dotyczy pacjentów z rodzinną gorączką śródziemnomorską. Badania u ludzi z lat 80. są po rosyjsku, bez grup kontrolnych, i dotyczą mleka fermentowanego, a nie dzisiejszych kapsułek.

Przy czytaniu o Narine czeka jeszcze jedna pułapka. W 2003 r. opatentowano w Rosji szczep pochodny „317/402-X Balans-Narine”, wyselekcjonowany z kultury Narine i zdeponowany w Nowosybirsku, z deklarowaną aktywnością wobec Helicobacter pylori. To inny szczep niż ten w preparatach Narum, a sama treść zgłoszenia patentowego jest deklaracją wnioskodawcy, nie wynikiem badania klinicznego. Jego właściwości nie przenoszą się na kapsułki z Narine.

Popularne twierdzenia o utrzymywaniu się szczepu w jelicie przez dwa tygodnie oraz o odporności na kwas żołądkowy i żółć pochodzą z przeglądu narracyjnego opublikowanego w japońskim czasopiśmie Milk Science w 2004 r. i z danych laboratoryjnych. Badań kolonizacji u ludzi metodami molekularnymi dla tego szczepu nie opublikowano.

Skąd wzięła się „zakazana bakteria”?

Z okładki. „Zakazana bakteria. Tajemnica zdrowia” to tytuł książki Dilanyana i Kowalewskiego wydanej w 2020 r. przez sklep producenta. Wokół niej narosła opowieść o tajemnicy państwowej ZSRR, kosmonautach i ujawnieniu szczepu w Wielkiej Brytanii w 2009 r.

Szukaliśmy dokumentów: aktów prawnych, patentów, publikacji z epoki, które potwierdzałyby zakaz. Nie znaleźliśmy żadnego. To narracja marketingowa dwóch konkurujących dystrybutorów, powtarzana potem przez portale zdrowotne bez weryfikacji.

Podobnie z Czarnobylem. Twierdzenie, że Narine stosowano u osób napromieniowanych po 1986 r., powtarzają materiały dystrybutorów w Polsce i w Japonii. Istnieje armeński przegląd o radioochronnych właściwościach bakterii kwasu mlekowego z 2012 r., ale nie zweryfikowaliśmy w nim danych o Czarnobylu. Traktuj to jako relację producenta, nie jako fakt.

Co z tego wynika praktycznie? Legenda nie jest argumentem ani za preparatem, ani przeciw niemu. Szczep istnieje, ma numer depozytowy i publikacje, tyle że skromne. Kupując kapsułki, płacisz za konkretną liczbę CFU wydrukowaną na etykiecie, a nie za opowieść o tajemnicy państwowej.

Do tej samej kategorii należą liczby powtarzane w polskich artykułach: „przebadana na 40 000 osób”, „śmiertelność niemowląt spadła dziewięciokrotnie”, „zwiększa wchłanianie witamin o 70 procent”, „produkuje laktolinę, laktocydynę i acidofilinę”. Nie znaleźliśmy do nich publikacji źródłowych. Jedyną bakteriocyną wyizolowaną z tego szczepu i opisaną w recenzowanym czasopiśmie jest acidocin LCHV.

Które Narine wybrać - jak to wygląda w linii Narum?

Jeśli szukasz szczepu Narine bez dodatków, w linii Narum najbliżej klasycznej postaci są trzy preparaty. Narum Caps to 2 × 108 CFU w kapsułce, Narum Tabletka 500 mg to 1,6 × 108 CFU w tabletce, którą można rozkruszyć, a Narum Sachets 500 mg to 5 × 108 CFU w saszetce bez innych składników. Wszystkie trzy producent dopuszcza od 3. roku życia i zaleca minimum 6 tygodni.

Historyczna postać Narine to zakwaska do mleka, nie kapsułka: saszetkę rozpuszcza się w litrze mleka i trzyma minimum 12 godzin w temperaturze 38-42 st. C. Pełne porównanie kilkunastu preparatów, z dawkami CFU i wiekiem z etykiet, znajdziesz w przewodniku po całej linii Narum.

Skutki uboczne i kto powinien uważać?

Publicznego rejestru działań niepożądanych dla preparatów z tym szczepem nie ma. Ogólne dane o probiotykach mówią o wzdęciach, gazach i luźniejszym stolcu w pierwszych dniach przyjmowania, zwykle przemijających.

Poważniejsze ryzyko dotyczy wąskich grup i nie jest specyficzne dla Narine. Wytyczne WGO z 2023 r. oceniają patogenność pałeczek Lactobacillus i bifidobakterii jako niską, ale jednocześnie ograniczają stosowanie u osób z upośledzoną odpornością do szczepów o udowodnionym bezpieczeństwie i skuteczności.

  • Ciężka immunosupresja i poważne choroby podstawowe: NCCIH wskazuje większe ryzyko szkodliwych skutków w tych grupach.
  • Wcześniaki: FDA ostrzegła placówki medyczne 29 września 2023 r. po zgonie wcześniaka z sepsą wywołaną bakterią z preparatu probiotycznego.
  • Pacjenci z cewnikami centralnymi: EFSA przytacza opisy przypadków bakteriemii wywołanej pałeczkami Lactobacillus.

Osobna sprawa to kwalifikacja QPS Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności. Obejmuje ona gatunki L. acidophilus i L. helveticus, ale odnosi się do bezpieczeństwa gatunku, a nie do skuteczności konkretnego szczepu. EFSA nie zatwierdziła dla Narine żadnego oświadczenia zdrowotnego, a marketingowej tezy o wysokiej oporności szczepu na antybiotyki nie potwierdza żaden opublikowany antybiogram.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią producent odsyła przed zastosowaniem do lekarza, a przy Narum Vagine wyklucza wprost. Badań bezpieczeństwa szczepu Narine w ciąży nie opublikowano.

Najczęstsze pytania

Gdzie kupić oryginalne Narine?

Szczep Narine jest w preparatach dwóch różnych armeńskich producentów. Marka Narum pochodzi od firmy Vitaway i sprzedają ją sklepy zielarskie, sklepy internetowe oraz część aptek internetowych, na przykład Apteka Zawiszy, Apteka Olmed i Centralna. Preparaty Narine oraz Narex pochodzą od firmy Narex LLC. Przed zakupem sprawdź nazwę producenta wydrukowaną na opakowaniu.

Czy bakteria Narine zostaje w jelitach na stałe?

Nie ma danych, które by to potwierdzały. Twierdzenie o utrzymywaniu się szczepu w jelicie przez około dwa tygodnie pochodzi z przeglądu narracyjnego z 2004 r. i z badań laboratoryjnych. Badań kolonizacji u ludzi metodami molekularnymi dla tego szczepu nie opublikowano. Producent zaleca stosowanie przez minimum 6 tygodni, co jest deklaracją, a nie wynikiem badania.

Co mówią lekarze o Narine?

Żadne towarzystwo naukowe nie wydało stanowiska o tym szczepie. Nie ma go w tabelach zaleceń Światowej Organizacji Gastroenterologii z 2023 r. ani w rekomendacjach ESPGHAN z 2023 r. dla dzieci. W sieci znajdziesz wypowiedzi pojedynczych naturopatów i dietetyków, ale prawo zabrania opierania reklamy suplementu diety na zaleceniach konkretnych specjalistów.

Jak zrobić jogurt z zakwaską Narine?

Według etykiety jedną saszetkę zakwaski Narum Jogurt Narine rozpuszcza się w litrze mleka i pozostawia na minimum 12 godzin w temperaturze 38-42 st. C, na przykład w jogurtownicy. Producent zastrzega, żeby nie przegrzewać powyżej 42 st. C. Same saszetki przechowuje się w temperaturze do 8 st. C.

Czy Narine to najsilniejszy probiotyk?

Takiego stwierdzenia nie da się obronić danymi. Skuteczność probiotyku zależy od szczepu i wskazania, a nie od samej liczby CFU. Dla Narine opublikowano jedno badanie z placebo na 31 osobach i zero metaanaliz, podczas gdy dla L. rhamnosus GG i S. boulardii istnieją metaanalizy obejmujące tysiące uczestników.

Źródła

Co przeczytać dalej


O autorce. Sara - redakcja EkoWioska. Pisze poradniki o składach kosmetyków i ekologicznych środków czystości na podstawie etykiet, INCI i dokumentów źródłowych. Wydawca: EDU ŚWIAT Łukasz Wioska (założyciel EkoWioska, Żory). Kontakt: [email protected].

Aktualizacje newslettera

Wpisz swój adres e-mail poniżej i zapisz się do naszego newslettera

Nie zostawiłeś swojego wózka tak po prostu, prawda?

Nie zostawiłeś swojego wózka tak po prostu, prawda?

Wpisz swoje dane poniżej, aby zapisać swój koszyk na później. A kto wie, może nawet wyślemy ci słodki kod rabatowy :)